BABAMA SON MEKTUP

 

Hiç aklımdan geçmemişti bir gün Babam için yazı yazmak.

 

Bundan 6 yıl önce kız kardeşimi zamansız kaybettiğimizde ona son kez o kadar çok söylenecek şeyim varmışı ki!...

 

Ve söz vermiştim kendi kendime bu son olacak bir daha sevdiklerimi üzmiyeceğim ve hep onlara sevdiğimi söyleyeceğim diye!...

 

Kardeşimin ilk mezarına gittiğimde onu yattığı yerden çıkarıp, hadi kalk seni çok seviyorum o çocukken yaptığımız kavgaları yapalım ama ne olur bizi bırakma deyip ona sitemde bulunmuştum. Bizi çok zamansız yıktın deyip kızmıştım ona.

 

Bir türlü yedirememiştim kendime, hala bile inanasım gelmiyor kimi zaman. Sanki, bitiremediği üniversiteden hala gelememiş gibi...

 

Ne zaman çıkıp geleceği belli değilmiş gibi ve bir gün ansızın bizi terk ettiği gibi, bir gün yine ansızın kapımızı çalıp şaka yaptım size diyecekmiş gibi...

 

Allahım dedim bundan büyük acı olurmu, bir daha bize böyle acı yaşatma derken, Babamın da çok zamansız oldu bu gidişi.

 

Allahım sen verdin canı, sen istediğin zaman alırsın, sana inkar olmaz bilirim ama keşke dedim keşke bir fırsat versen, sevdiklerimizi kaybetmeden önce bir işaret versen ve söyleyemediklerimizi bir bir söylesek son kez sarılsak doya doya içimize çeksek kokusunu.

 

Hayat kısa bunu bir kez daha anladım.

Ve yine herşeye rağmen devam ediyor, bu hayat umarsızca akıp gidiyor durduramadan.

 

Ve Biz yine bir oraya bir buraya savruluyoruz fark etmeden, yaşam rüzgarında kendimizi.

 

Ne yapsak boş elimizden hiç birşey gelmiyor, ayak uydurmaktan başka.

Kalpler kilitleniyor, dudaklar düğümleniyor ve sözler kifayesiz kalıyor.

 

Sadece ve sadece bir dilenci gibi dua etmekten başka elimizden hiç birşey gelmiyor.

 

Bu bayram benim için bayram değil BABAM, o eskidenmiş güzel bayramlar, el öpmeler ve şeker-para toplamalar.

 

Artık sen gittin ya, hiç birşeyin tadı yok eskisi gibi...

 

Eğer öleceğini bilseydim hiç yanından ayrılırmıydım, seni hiç yalnız bırakırmıydım.

 

Son kez hastanede bana bir bakışın vardı hala aklımdan çıkmıyor BABAM. Ne demek istemiştin kim bilir sesizce içinden bana.

 

İyiki hep yanımızdaydın, bizi hiç yalnız bırakmadın, hasta olunca Annemden önce ilk sen koşardın.

 

Şimdi kim geceleri üstünü açmışmı diye bize bakacak, şimdi kim hasta olunca baş ucumuzda duracak ve şimdi kim başımızı okşayacak.

 

Hiç değerini bilememişiz. Bu dünyadan böylemi göçüp gidecektin?

 

O kadar hayallerin vardı, hepimizi hani tek tek evlendirecektin, daha torun sevecektin.

 

Allah bizden dahamı çok sevdi de, bu kadar erken yanına aldı seni.

 

Sana söylenecek ne çok şeyim varmış meğer aslında ne çok da kucaklamak istemişim de belli etmezmişim meğer, ödüm kopardı birşey olacak diye aslında belli edemediğimden di o yakınmalarım.

 

Sen bizi merak etme şimdi Babacığım biz iyiyiz ve senin için sadece sen istediğin için daha da iyi olacağız.

 

Birbirimize şimdi eskisinden daha da kilitleneceğiz. Sırf senin için, sadece senin için...

 

SENİ HİÇ UNUTMAYACAĞIZ

 

(Bunu yukarıdan bir yerlerden okuduğunu ve hissediğini biliyorum ve senin için yazıyorum.  Seni kucaklıyorum ve son kez doya doya öpüyorum.)

 

Sevgilerimle...

 

Selma SARIGÜZEL

 

 

 

 

Yorum Yaz